اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم
O GOD BLESS MOHAMMAD & HIS DESENDENTS & HASTEN THEIR ADVENTS
Thursday, November 30, 2006
Saturday, November 25, 2006
Tuesday, November 14, 2006
عرض تسلییت به امام عصر روحی فداء
شهادت حضرت صادق علیه السلام
پس از به قدرت رسیدن عباسیان ، همانطور که آن حضرت پیش بینی کرده بود فشار بر شیعیان افزایش یافت و با روی کار آمدن منصور این فشار به اوج خود رسید. امام نیز از این فشار ها مستثنی نبود. این دوران، یعنی چند سال آخر عمر آن حضرت بر خلاف دوران اولیه امامتشان، دوره سختی ها و انزوای دوبارة آن حضرت و حرکت تشیع بود. منصور شیعیان را به شدت تحت کنترل قرار داده بود. سرانجام کار به جایی رسید که با تمام فشارها، منصور چاره ای ندید که امام صادق را که رهبر شیعیان بود از میان بردارد و بنابراین توسط عواملش حضرت را به شهادت رساند. آن حضرت در سن 65 سالگی در سال 148 هجری به شهادت رسید و در قبرستان معروف بقیع در کنار مرقد پدر و جدّ خودش مدفون گردید . در زمینه فضایل و مکارم اخلاقی حضرت صادق روایات و وقایع بسیار زیادی نقل شده است. آن حضرت با رفتار کریمانه و خلق و خوی الهی خود بسیاری از افراد را به راه صحیح هدایت فرمود، به گونه ای که پیروان دیگر مکاتب و ادیان نیز زبان به مدح آن حضرت گشوده اند.
پس از به قدرت رسیدن عباسیان ، همانطور که آن حضرت پیش بینی کرده بود فشار بر شیعیان افزایش یافت و با روی کار آمدن منصور این فشار به اوج خود رسید. امام نیز از این فشار ها مستثنی نبود. این دوران، یعنی چند سال آخر عمر آن حضرت بر خلاف دوران اولیه امامتشان، دوره سختی ها و انزوای دوبارة آن حضرت و حرکت تشیع بود. منصور شیعیان را به شدت تحت کنترل قرار داده بود. سرانجام کار به جایی رسید که با تمام فشارها، منصور چاره ای ندید که امام صادق را که رهبر شیعیان بود از میان بردارد و بنابراین توسط عواملش حضرت را به شهادت رساند. آن حضرت در سن 65 سالگی در سال 148 هجری به شهادت رسید و در قبرستان معروف بقیع در کنار مرقد پدر و جدّ خودش مدفون گردید . در زمینه فضایل و مکارم اخلاقی حضرت صادق روایات و وقایع بسیار زیادی نقل شده است. آن حضرت با رفتار کریمانه و خلق و خوی الهی خود بسیاری از افراد را به راه صحیح هدایت فرمود، به گونه ای که پیروان دیگر مکاتب و ادیان نیز زبان به مدح آن حضرت گشوده اند.
Wednesday, November 08, 2006
ارزش صفر در مقابل بی نهایت

در آيات و روايات، مكرر فرموده اند كه دنيا ارزشي ندارد، نه ثروتش و نه فقرش اهميتي ندارد. بدليل اينكه در قرآن مجيد فراوان اين مسئله ذكر شده است كه انسان ابدي است، چه كافر باشد و چه مسلمان، چه خوب باشد چه بد. انسان با مردن برنامه هايش تمام نمي شود، هميشه خواهد بود و زندگي دنيا در مقابل حيات ابدي، مثل صفر در مقابل بينهايت است. همينطور خوشي ها و ناراحتي هاي دنيا در مقابل زندگي ابدي ارزشي ندارد. شما فرض كنيد يك فرد ثروتمند كه بسيار در رفاه و آسايش است، يك لحظه ناراحتي يا يك لحظه خوشي برايش ايجاد شود. اگر اين فرد عاقل باشد، اين يك لحظه را به حساب نمي آورد. بطور كلي هر چيزي كه گذرا باشد بالاخره فراموش ميشود. ما عالم ذر و عالم ارواح را با آن همه طول مدتش فراموش كرديم و انبياء بايد بيايند و به يادمان بياورند، آن وقت دنيايي كه نهايت 120 سال اگر كسي زياد عمر كند در آن مي ماند در مقابل بينهايت چه ارزشي دارد؟ و يقينا يك روزي خواهد رسيد كه ما دنيا را بخاطر جزئي بودنش و بخاطر قابل توجه نبودنش فراموش مي كنيم. آن وقت در اين دنيا افرادي هستند كه همه فكرشان و همه توجهشان به همين دنياي لحظه اي است. حضرت اميرالمومنين عليه السلام مي فرمايد: « ليس منا من لم يحاسب نفسه في كل يوم مرة ». از ما نيست كسي كه در شبانه روز لااقل يك مرتبه به حساب خودش رسيدگي نكند و تمام فكرش همين دنياي لحظه اي باشد.





